Alman orduları 1939'da Polonya'yı Işgal etmesi üzerinde 2.Dünya savaşı başlamıştı. Savaştan önce Fransızlar Alman sınırını Maginot Hattı adı verilen düzenekler ile korumak için harekete geçmişti. Sınır boyunca duvar, barikat ve engeller yapılmıştı, fakat Belçika'ya kadar uzatılamamıştı. Belçika bunun tarafsızlığını bozacağını düşünüyordu. Ardenler adlı ormanda ise Fransızlar, Ormana güvenmişti. Fakat Almanlar aniden bir manevra yaparak hattın arkasından dolaşıp müttefiklerin üzerine yürüdüler ve kıskaca aldılar. Kıskaca alınan Müttefikler için tahliye yapıp Ingiltere'ye dönmekten başka şansı kalmamıştı. Kıskaca alınanlar uçak ateşi altındaydı. Bu kapan Müttefik ordularının imha edilmesiyle sonuçlanabilecekti. 26 Mayıs'ta başlatılan bu bekleme ve Yıpratma savaşı Ilginç bir şekilde 1 Haziran'da bitti. Işte tam bu olay Müttefik kuvvetlere 48 saat kazandıracak, Tahliyeleri yapacaklardı. 2 Haziran'da Tahliye Başladı, balıkçı tekneleri ile donanma gemileri ile tahliye edildiler. Ingilizler ellerinde ne varsa Tahliye için kullanacaklardı, aslında bu bir bakımdan deliceydi, Manş Denizi'ndeki gemiler Uçaklar tarafından imha edilebilirdi fakat, Churchill'in demir iradesi işe yaramıştı. 4 Haziran'da Tahliye bitmiş, Tahliyeden birkaç saat sonra Almanlar Dunkerque'e girmişti.

Tahliye Sırasında Donanmaya ait 302 gemi, hava kuvvetlerine ait 112 savaş uçağı, 109.241 asker 2502 ağır silah 84.856 askeri araç, 78.400 ton mühimmat kaybedilmişti. Almanlar ise 29.000 zayiat vermişti.

Peki, Almanlar neden imha edebilecekken beklemiştir ? Yorumlarda bunun cevabını arayacağım. Siz de fikirlerinizi yazabilirsiniz.
-Politik Değildir-

Bu soruya yanıt olarak bir Ingiliz Subay bize yardımcı olabilir. 4 Avcı Taburu komutanı Yüzbaşı Alan Burn, "The Fighting Captain" kitabında şunları yazmış:
"Her şeyin bittiğini sandığımız saatlerde 2 mucize gerçekleşmişti. Birincisi Almanların kente ilerlemeyi durduğu haberi geldi. Ardından da, denizde yüzlerce irili ufaklı tekne ortaya çıkmaya başladı. Alman keşif uçakları, gun içerisinde denizde gördükleri yüzlerce teknenin Dunkerque'e doğru ilerlemesini 'Müttefikler farklı bir yöntemle çıkarma yapacaklar' şeklinde yorumladıklarını düşünüyorum. O teknelerin içinde gizlenmiş müttefik güçlerin olduğu şüphesi, Almanları durmaya ve yeni bir Strateji uygulamaya itmiş olabilir. Gerçek şu ki, bu duraksama hangi nedenle olursa olsun yüzbinlerce askerin hayatını kurtarılmasını sağladı...'
Almanların tarafından bakacak olursak da Albay Egbert Baldwin Dunkerque'ye 20 km kala dur emri geldiğini söylemektedir. Bu ona göre H*tlerin bir Stratejisiydi. Ellerinde Barış yapacak bir koz olduğunu düşünmüş olabilir. Fakat karşısındaki Chamberlain değil Churchill'di...

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ocak 05, 2021

Amerika'ya ilk ayak basan Avrupalı Leif Erikson'du

Leif Erikson kimdir ?
970 yılında bir Norveçli denizcinin oğlu olarak dünyaya gelmişti, iki kız kardeşi vardı. Kendisi daha sonra o dönemdeki Norveçlilerin kitlesel olarak hristiyanlığı seçmesinden etkilenerek Hristiyan oldu.

Keşifi

Norveç Kralı olan I.Olaf, Erikson'u bir Hristiyan Misyoner olarak Grönland'a göndermiş fakat gemi rotadan çıkarak Kuzey Amerika'daki "Vinland" adı verilen bir bölgeyi keşfetmişti. Sonra ise devam ederek Baffin Adası'na çıkmıştır. Kendisi buraya "düz kayalık yeri" anlamına gelen "Helluland" adını vermişti.Daha sonra Vinland'a geri dönecek ve Yeni bir yerleşim yeri kuracaktı. Nerede ve nasıl öldüğü bilinmese de 1200 yılında hayatını kaybettiği söylenir. Vinland ise şu anda Newfounfland olarak adlandırılıp Kanada'da yer alıyor. Kentte ise Erikson'un bir heykeli bulunuyor.
Amerika'ya ayak bastığı bilinse de, geri kalan yaşamı çok sislidir. Hakkında güvenilir pek bir bilgi olmasa da, biz söylentileri de katarak bu gönderiyi hazırladık.

Yazılarımız gelmeye devam edecek. Takipte kalın
@recenthistoryofworld

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ocak 05, 2021

Türkiye Genç bir ülke olarak hızlı reformlar ile ilerlerken 1929 ekonomik buhranından yara almıştı. Devrimlere muhalif sesler yükseliyor, Atatürk’ün diktatörlüğe kaydığı şeklindeki söylentiler artıyordu. Atatürk muhalif bir parti kurmak istiyordu fakat TCF denemesinden sonra bazı şartları vardı. Parti laiklik ilkesini kabul etmeliydi. Parti ciddi bir denetim görevi yapmalı, eleştirileri ile denetlemeliydi. Halk arasında gürültülü eylemlerden kaçınmalıydı. Bir deneme daha yapılacaktı.

Kuruluşu
Atatürk 1930 yılında Yalova’dayken Paris’te elçi olan arkadaşı Fethi Okyar’ı çağırmıştı. Muhalif bir parti kurmasını önerdi fakat Fethi Okyar bunun hem karışılıklar çıkaracağı hem de kendisini İnönü ile karşı karşıya getireceğini düşündüğü için çekingen davrandı. Atatürk’ün ısrarı ile de olsa sonra kabul etti. Parti Liberal olacaktı. Adını Serbest Cumhuriyet Fırkası olarak belirlediler. Atatürk daha sonra İnönü ve Fehi Okyar’ı yan yana getirerek partiler arası durumunu özetleyen şu sözü söyledi
‘Ben, şimdi bir babayım, siz ikiniz de evlatlarımsınız; ikinizin arasında benim nazarımda hiçbir farkı yoktur. Benim istediğim sadece memleket işlerinin TBMM’de açıkça münakaşa edilmesidir.’

Fethi Okyar daha sonra Atatürk’e bir mektup göndererek partinin laik ve cumhuriyetçi olacağını belirtti. Atatürk ise cevabında şunları yazmıştı. ‘…Memnunlukla görüyorum ki Laik ve Cumhuriyet esaslarında beraberiz. Zaten benim siyasal hayatta bir taraflı olarak daima aradığım temel budur.’
Atatürk SCF’ye gerekli olan parayı verdikten sonra CHF’deki bazı arkadaşlarının SCF’ye geçmesini sağladı. Nuri Conker Reşit Galip kardeşi Makbule Atadan bunlardan bazılarıydı. Parti 12 Ağustos 1930’da kuruldu. Genel Başkan Fethi Okyar, Genel Sekreter Nuri Conker olacaktı. Parti Liberal olsa da Atatürk’ün isteği ile ‘Özel sektörün yapamadığını devletçe yapılmasını’ ‘Kadınlara seçme ve seçilme hakkının verilişi’ eklendi. Böylelikle Parti ‘Sosyal Liberal’ konumundaydı.

SCF’nin kuruluşuna verilen tepkiler
SCF büyük bir ilgi ile karşılandı. Partinin destekçilerinin çoğu Atatürk ve Fethi Bey’in fotoğraflarını yan yana assa da, Partiye Atatürk karşıtları girmeye başlamıştı.

Ikinci Bölümde partinin seçimlere girişini ve kapanmasını yazacağım, Takipte kalın. -politik değildir- @recenthistoryofworld. Ek : Parti’nin İktisat hakkındaki maddeleri şunlardır
Madde 2. Vergiler millet efradının iktisadi teşebbüs kabiliyetini sarsmayacak ve halkın takati hududunu aşmayacak derecede tahfif olunacaktır. Vergi tarhında daha salim esaslara istinat edilecek ve tahsilindeki yolsuzluklar kaldırılacaktır.
Madde 3. Fırka, devlet varidatının semereli surette sarfına dikkat ve büyük nafıa teşebbüsleri masraflarının yalnız bir nesle tahmilinden içtinap eder.
Madde 4. Fırka, paramızın kıymetini biran evvel tespit için tedbir almak ve memleketimizde iş görmek isteyecek haricî sermayeye bu suretle yol açmak azmindedir.
Madde 5. Fırka, vatandaşların refahına malî ve iktisadî her türlü teşebbüslerine engel olan Hükümet müdahalelerini kabul etmez. Memleketin iktisadi hayatının inkişafında her türlü teşebbüs erbabının zahiridir. Cumhuriyetin menfaatleri için girişilmesi icap eden iktisadî işlerde fertlerin kuvveti gayri kâfi görüldükçe, devlet doğrudan doğruya teşebbüs eder. Liman inhisarı kaldırılacaktır.
Madde 6. Köylünün ve çiftçinin çok ucuz faizle ve müşkülâtsız usullerle para bulması ve iktisadi bünyemizi zayıf düşüren murabahacılıktan kurtarılması fırkanın en mühim maksatlarındandır. Çiftçinin fedakârlığı ile kurulmuş olan Ziraat Bankasının memleketin zirai kredi ihtiyacını tatmin edecek bir müessese haline çıkarılması umdedir.
Madde 7. Dâhili san’atların canlanması ve kolaylıkla inkişaf etmesi fırkanın vasıl olmak istediği mühim hedefidir. Teşviki sanayi kanunu bihakkın tatbik edilecektir. Bu kanunun bahşettiği himaye ve kolaylıklar icabında tevsi olunacaktır. Sanayi ve Maadin Bankası’nın kabiliyet ve faaliyeti arttırılacaktır. Yerli mahsullerin himayesi ve kolaylıklar icabında tevsi olunacaktır. Sanayi ve Maadin Bankası’nın kabiliyet ve faaliyeti arttırılacaktır. Yerli mahsullerin himayesi ve hariç piyasalarda sürümlerinin temini için tedbirler alınacaktır.

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ocak 05, 2021

17 Nisan 1916’da 441 numaralı kanun ile Genç dernekleri kanunu kabul edildi. 22 Nisan 1916’da kanunun Takvim’i Vekayi’de yayınlanması ile çalışmalara başlandı. Derneğin hedefi 12 yaşından 20 yaşına kadar olan bütün gençleri bünyesinde toplamaktı. Kanunda hem Müslümanların hem gayrimüslimlerin katılmasını amaçlansa da savaş sırasındaki 1915 olayları vb. gibi hadiseler yüzünden oluşan güvensizlik ortamında gayrimüslimlerin çok azı katılmıştı. Gençler 2 kategoride ele alınıyordu. 12-17 yaş arasındaki gençleri kapsayan bölüm ‘Gürbüzler’ idi. 17-20 yaş arasını kapsayan ise ‘Dinç’kısmıydı. Kayıtlar mahalle muhtarları aracılığı ile tutuluyordu. Savaş sırasındaki maksatları, Osmanlı köylüsünü olabildiğince savaşa hazırlamak, sistemin içine katmaktı. Dernekler Nisan 1916’dan 1917 Temmuz’una kadar 45 vilayette 706 livada teşkilatlanmıştı.

Von Hoff Paşa’nın Müfettişliği

Osmanlı’da böyle bir dernek
kurulması hakkındaki ilk öneri Goltz Paşa’dan gelmişti, fakat uygulanamamıştı. Derneğin teşkilatlanmasında önemli bir yere sahip olan Von Hoff Paşa’nın kısa bir biyografisi:
2 Ağustos 1868 tarihinde Almanya’da doğan Hoff, Batı cephesinde Fransızlara karşı miralay rütbesinde harb etmişti. Enver Paşa’nın referansı ile Hoff Paşa Ocak 1916’da İstanbul’a davet edilmiş, Şubat ayında çalışmalarına başlamıştı.

İstanbul gazetelerinde kendisinden övgüyle bahsedilmiş, daha önce çalıştığı Alman genç derneklerinde oldukça başarılı olduğu belirtilmiştir. Von Hoff Paşa çalışmalarına halka beyannameler yollayarak, gazetelerde yazılar yazarak başlamış, 4 Mayıs 1916’da Harp Mecmua’sı dergisinde konferansı yayınlanmıştır. Daha sonra derneğin dergisi ‘Osmanlı Genç dernekleri mecmuası’ çıkmaya başlamıştır. Özellikle İstanbul okullarını ziyaret etmiş, çeşitli tatbikatlar yaptırmıştı. Bir konferansını da 17 Haziran 1916’da Türk Ocağı’nda vermiştir. Ağustos 1916 tarihinde rehber kursları açmış ve verilen eğitim sonucunda 233 kursiyer rehber olmaya hak kazanmıştı. Paşa, Taşrayı da ihmal etmemiş, Anadolu’da da pek çok yeri gezmişti.

14 Kasım 1916 tarihinde de okuldaki faaliyetlerin sonucunu görmek için teftişlere başlamış Kadıköy ve Üsküdar Sultanileri öğrencileri ile herkese açık tatbikatlar yaptırılmıştı. Peki Bu geziler ve teftişlerin etkisi ne olmuştu ?
1. Müttefiklikler pekiştirilmişti,
2. Yetenekli bir yönetici olan Von Hoff Paşa, teşkilatlanmada hızlanmayı sağlamıştı.
3. Bu geziler ve Konferanslar sayesinde Genç Dernekleri halka tanıtılmıştı. Bu yüzden de katılımda kayda değer bir artış yaşanmıştı.

Von Hoff Paşa bu dernekleri halka tanıtmak ve katılım oranını arttırmak amacı ile derneğin dergisinde şöyle yazmıştı :
‘Bilhassa harb zamanında muntazam genç dernekleri teşkilatına sahib olan milletler bunlardan büyük yararlar görmüşlerdir. Bu tür derneklere sahip olan ülkelerdeki gençlerde ders saatleri dışındaki vakitlerini cepheye giden askere ait birçok işlere yardımcı olmaya ayırdıkları gibi cephe gerisinde menzil hizmetinde de binlerce askerin vazifesini görerek bunların cephede meşgul olabilmesini temin etmişlerdir. Alman işgalinden sonra Belçika'da gönüllü olarak çalışan genç dernekleri üyeleri azim ve heves itibariyle belki de yetişmiş askere bile üstün bir faaliyetin unsuru durumuna gelmişlerdir.’
(Von Hoff Paşa’nın yazısı için) . Von Hoff,"Alman Gençleri'nin Harb Hizmetinde İstihdamı" Osmanlı Genç Dernekleri (Mecmuası), Sayı:4,1 Kanun-ı evvel 1333/29Aralık1917.s.12.

Kaynak :Necmettin Alkan, Eyyub Şimşek, Savaşanların gözüyle Türk-Alman ittifakı (1914-1918)

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ocak 05, 2021

 1.Kurulma amaçları ve Savaşın başlangıcına kadar Osmanlı Genç dernekleri

Osmanlı Devleti’nde eğitim reformu Tanzimat devrinde başlamış, 2.Abdülhamid döneminde hızlanarak devam etmişti, fakat bu reform sonucunda açılan okullar sadece orta-üst sınıf gençlere hitap ediyordu. Bu İttihatçılar için yeterli değildi. Onlar okulsuz gençleri de mobilize etmek istiyordu. Bunun için Almanya gibi militarist ülkelerin yaptığı okulsuz gençlerin de askeri alandaki eğitim uygulamasından ilham alarak benzer uygulamalar yapmak için harekete geçtiler. Süreç Balkan yenilgisinden sonra hızlandı, yenilginin nedeni İtthatçılara göre halkın yeterince iyi mobilize edilememesi ve mental anlamda hazırlanmayışıydı. Bunun engellenmesi için vatan bilincine sahip, genç ve sağlıklı nesiller hazırlanması gerektiğine inanıyorlardı. 12 Mayıs 1914’te "Mükellefiyet-i Askeriye Kanun-u Muvakkatı’ adı ile çıkan kanunla zorunlu askerlik başladı, fakat sadece bu adım yeterli değildi İttihatçılara göre, atılması gereken bir diğer adım da askere alınamayan gençleri de savaşa zihnen ve bedenen hazırlamaktı. Bu adımlar sonucunda 1913 yılında ‘Türk Ocağı’ kuruldu. Kurulmuştu ama bu kuruluşlar sadece çok az sayıda lisede etkili oldu. Enver Paşa bu dar etki alanını değiştirmek için kuruluşu 1914 yılında Harbiye Nezaretine bağladı ve derneğin resmi okullarda ‘Mektep Gücü Dernekleri’ adıyla şubeleri açıldı. Derneğin etkilerini gözlemlemesi ve tavsiyeleri için izcilik faaliyetleri yürüten bir yabancı olan Harold Parfiftt’i davet edildi.

2.Türk Gücü derneklerinde verilen eğitim

Türk gücü derneklerinde verilen eğitim silahlı ve silahsız olarak ikiye ayrılmaktaydı. Silahlı eğitimde silahların kullanımı öğretilir, manevralar yaptırılırdı.Silahsız eğitimlerde gençlerin vücut geliştirmesi ve çeviklik kazanması hedeflenirdi. Harita kullanmaları araziyi tanımaları hedeflenir. Büyüklerine karşı vazifelerini bilmeleri öğretiliyordu. Başarılı olanlara ehliyetname veriliyorbu kişiler akranlarına kıyasla 4 ay daha önce onbaşı olabiliyor, cezaları yoksa normalden 1,5 ay önce birliklerine gönderilebiliyorlardı.

Her ne kadar kuruluşu İttihatçılar arasında büyük bir heyecan yaratsa da, derneklerin pek etkili olduğu söylenemez. En öncelikli hedeflerden biri olan toplumsal alanda yaygınlaşmaya, Osmanlı devletindeki altyapı eksiklikleri izin vermiyordu. Maari Nezareti’nin istatistiklerine göre 1913-1914 yılları arasında okul çağındaki çocukların sadece %5 i gitmekteydi. Bu başarışız girişimden sonra Enver Paşa’nın önerileri ile Genç dernekleri vücuda getirilmeye başlandı.

Kaynak : Necmettin Alkan, Eyyub Şimşek, Savaşanların gözüyle Türk-Alman ittifakı

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ocak 05, 2021

Maraş Elbistan yöresini merkez alarak XIV. ve XV. yüzyıllarda egemenlik kurmuş bir Türkmen beyğidir.

Çeşitli tarihlerde değişik adlar ile anılmışlardır. Dulgadir, Tulkadir, Tulgadır, Zülkadir gibi.

Beyliğin kurulduğu dönemde Anadolu'da siyasi birlik olmaması, Binboğa Dağlan, Maraş,Antakya'da yaşayan ve kışlayan Bozok Türkmenleri'nin bağımsızlık ilan edip beylik haline
gelmelerini kolaylaştırmıştır.

Beş bin kadar at ile çevrelerinde var olan çeşitli beylikleri yenen ve topraklarını genişleten
Zeynettin Karaca Bey, ilk Dulkadir emin oldu. Çukurova'da Ermeni varlığını gerileten Karaca bey bir anlamda Misu'da güçlü bir devlet kurmuş olan Memlukların da himayesine girerek,kurduğu beyliği resmen tescil ettirdi. Böylece beylik ilk kuruluş döneminde aynı zamanda bir Memluk Valigi haline gelmiş oldu.

Anadolu içlerinin karışık ve güçsüz olması, Dulkadiroğullarının kuraya ve batwa  kunggulan Baytikten aleyhine topraklarını genişleten Dulkadiroğlu Karacabey, güçlendikten sonra Memluk Sultanı 'na da başkaldırdı

1341-1352 yılları arasında çeşitli Memluk ordularını ve Bizans ordularını yenerek gücünün zirvesine çıktı. Karacabey Melk Zohur" adıyla kendini hukurdar ilan etti. Bu oldu bittiyi kabul etmeyen Memluklar güçlu bir ordu göndererek Maras-Elbistan yöresini yakıp yıktılar .Karacabeyi de oldurchler Turkmen aşiretlerinin birbiri ile kavgalarından yararlanıp, Dulkadir Beyligi topraklarının bir bölümünde Ugok Türkmenlerinden Ramazanoğullarına verip beyliği bolduler (1353) 

Karacabey in oğlu Hall Bey de Memluklulara bağımlı olmak şartı ile Elbistan Valiliği'ne getirildi. Halil Bey Anadolu'daki guler dengesini gözleyerek, ilk fırsatta da genişleme politikasını surdurdu. önce Ertana Beyliğine saldırıp Yozgat-Kirşehir Malatya'ya kadar ilerledi. Ardından 1371 ve 1378'de Memluk ordularını yenerek Memluk himayesindeki topraklarda genişledi. Antakya, Harput. Amik ovalarını ele geçirdi. Halep'in kuzeyine kadar ulaştı. Güçlenme dönemi iç kanşıkhklarla yeniden bir düşüşü getirdi. Halil Beyle bozuşan kardeşleri Halil Bey'i öldürdüler (1386). Halil Bey'in yerine geçen Suli Bey, kızlarını Kadı Burhaneddin'e

ve Osmanlı hükümdan Çelebi Mehmed'e vererek batı ve kuzey sınırlarını Sonra Memluklularla çalışmaya fırsat kalmadan kardeşi tarafından öldürüldü. Bu durum Dulkadir Beyliği'nde yeni kanışıkhklann çıkmasına sebep oldu. Yıldırım Bayezid bu karışıklıktan yararlanıp Elbistan'ı ele geçirdi (1399) ve yönetimini Dulkadiroğlu Mehmed Bey'e verdi.

Mehmed Bey bir yanda Osmanlılarla bir yanda da Memluklularla hoş geçinmek istiyordu. Ancak hesapta olmayan Timur saldırısı ile (1402) beyliğinin düzeni bozuldu. Bu gerçek karsisinda Dulkadiroğlu Nasiruddin Mehmed Bey, Timur'a boyun eğmek durumunda kaldı. Timur güçlerinin çekilmesiyle Osmanlılarla dostluk ilişkisine giren Mehmed Bey Ramazanoğlu Beyliği ile Karamanoğlu Beyliği aleyhine genişleme politikası gütmeye başladı. Karamanoğlu Mehmed Bey'i esir etti. Beyliğin bundan sonraki tarihi Osmanlılarla Memluklular arasındaki denge politikası üzerine kuruldu. Bazen Osmanlılarla, bazen Memluklularla iyi geçinerek birbirlerine kız alıp vererek varlığını 1515'lere kadar getirdi. Bu arada Doğu Anadolu'da güçlenen Akkoyunlular da beyliğin içişlerinde önemli bir etki merkezi oluşturdu 1515'te Dulkadiroğlu Beyi Alauddevlenin Osmanlılarca Turadağ Savaşı'nda yenilmesinden sonra beylik bütünüyle Osmanlı güdümüne girdi. Osmanlılar adlarına hutbe okutmak ve para bastırmak şartıyla Ali Bey'i beyliğin başına getirdiler. Ali Bey tam bir Osmanlı yanlısı politika güderken, bundan hoşnut olmayan Ferhat

Paşa'nın oyunlan ile öldürüldü. Bu durumu kökten görmek isteyen Osmanlılar, Beyliği Malus Malatya, Antep, Zulkadiniye, Samsat sancaklarını kapsayan bir beylerbeylik haline getirdiler. Böylece 200 yıllık Dulkadiroğlu beyliği ortadan kalktı.

Hazırlayan:

@safahasoglu

Politik Değildir - Non Political

Ekim 09, 2020

Savaş Başlıyor

İtalya’ya yaklaşmakta olan savaş halkı resmen bölmüştü. İtalyanların çoğu tarihsel olaylardan ötürü Avusturya-Macaristan İmp.den haz etmiyor, İtilaf devletlerine ise sempati duyuyorlardı. Halkın savaşa girmek isteyen kısmı kimin yanında savaşa gireceğini tartışadursun, Ulusalcılar ve Sosyalistler tarafsız kalınmasını istiyordu. Savaşa girmek isteyen gençlere ‘İnterventistalar’ adı verilmişti. Bu kişiler İtilaf devletlerinin tarafını tutup hükümete de ihtilal sloganları atmaktan geri durmuyorlardı. Çok fazla değillerdi ama fazlaca etkin bir konuma sahiptiler. Bu iki fikrin takipçileri azımsanacak sayıda da değildi. Mussolini Savaş istiyordu fakat bu fikri diğer sosyalistler ile çelişiyordu. Bu çekişmeler üzerine Avanti gazetesindeki editörlüğüne son verdi, sosyalist partiden ise atıldı. Bu olaylar üzerinden çok geçmeden ileride ünleneceği ‘Popolo d’İtalia’(Türkçe:İtalyan halkı) adında bir gazete çıkarmaya başladı. Bu gazete hakkında da hem sanayiciler hem de İtilaf devletleri tarafından finanse edildiği de ilerideki muhaliflerinin dilinden düşmeyecekti, belki de bunu düşünmelerinin sebebi Mussolini’nin şiddetli ve ağır yazılar ise ‘Savaş’ istemesiydi. Gazete İtalya’daki savaş isteyen ve ‘ilerici’ olan Futurist akım tarafından destekleniyordu bu insanların arasında birçok patron ve zengin vardı. Bu olaylardan sonra Mussolini daha lüks bir hayat yaşamaya başlamıştı

Mussolini Cephede

Mussolini savaş çıktiktan sonra insanları büyük toplumsal hareketler çıkarmak için cesaretlendiriyordu, çoğu kaynağa göre o dönemde bir sosyalist olduğunu iddia etse de, daha sonra bir ulusalcı olduğunu iddia edecekti.
Bütün bu savaş yanlısı sözlerine rağmen cepheye ancak 1916 yılında gitmiş olacaktı. Siperlerde 1 ay boyunca şiddetli çarpışmalar yaşadı ve yaralandı. Hastanede 7 ay kaldı. Savaş sırasında hayal kırıklığına uğramıştı hayal ettiği, büyük bir ülkü peşinde koşan kahramanları bu şiddetli savaşta bulamamıştı, kendisine göre bunun sebebi, yetenekten yoksun olan İtalyan hükümetiydi.

Cephede ise ne yaşadığı hakkında birçok farklı söylentiler vardı, Mussolini cesurca siperlerde dövüştüğünü söylerken düşmanları ise kayda değer hiçbir başarıda bulunmadığını iddia edecekti. Mussolini’nin ayrıca kendisine gelen bir el bombasından sonra yaralandığını ve yüzlerce kişi tarafından taşındığı ise daha sonra önemli bir propaganda malzemesi haline gelecekti.

‘Savaş ve savaş arasında ayrım yapmalıyız, suç işlemek ve işlemek, kan dökmekle kan dökmek arasında yaptığımız gibi. Bizler, bir daha yerinden kalkmayacak mumyalar değiliz. Bizler insanız, yaşamasını bilen insanlarız ve az da olsa tarihin yaratıcılığına katkıda bulunmak istiyoruz.’
-Benito Mussolini
(Bu sözleri hem Futurist akım ile örtüşüyor hem de savaşa bakış açısını özetliyordu.)

Hazırlayan :

@alperenzl

Politik Değildir - Non Political

Ekim 08, 2020